Biała Fabryka Geyera

Większość Polaków słysząc hasło “Łódź” ma przed oczami sceny z filmu “Ziemia obiecana” bądź fragmenty książki na podstawie której powstał powyższy film, napisanej przez Reymonta. Dzieło to przedstawia Łódź jako stolica polskiego przemysłu (co po części pokrywa się z rzeczywistością), co oznacza że miasto to jest ciężkie, brudne, pełne biednych i wyzyskiwanych przez właścicieli różnego rodzaju fabryk Łodzian bądź mieszkańców okolicznych wiosek którzy przyjechali do ciężkiej, nieludzkiej wręcz pracy “za chlebem”. W dziewiętnastym wieku rzeczywiście Łódź składała się przede wszystkim z różnego rodzaju fabryk. Ulica Piotrowska jest idealnym miejscem dla turystów, którzy mają jeden, maksymalnie dwa dni na poznanie miasta. W tym miejscu znajdują się najciekawsze atrakcje turystyczne -jedną z nich jest biała fabryka Geyera. To najstarszy zabytek polskiego przemysłu, fabryka składa się z części budynków architektury klasycystycznej. W dziewiętnastym wieku znajdowała się tam mechaniczna przędzalnia oraz tkalnia. Budynek postawiono w roku 1835. Łatwo się domyślić, że założycielem tej fabryki był Ludwik Geyer, który na tym etapie był już świetnie prosperującym przedsiębiorcą. Zaciągnął on szereg pożyczek w banku polskim oraz u innych łódzkich przedsiębiorców celem zakupienia z Belgii jak najlepszych maszyn.

Both comments and pings are currently closed.